قارچها يكي از مهمترين اجزاي زيستي خاك هستند كه مي‌توانند با ريشه گياهان همزيستي ميكوريزايي ايجاد كنند.اين همزيستي علاوه بر تأثير در جذب عناصر مورد نياز گياه وتأمين آب، نقش مهمي در بالا بردن تحمل گياه نسبت به فلزات سنگين دارد.شناسايي شرايط اكولوژيكي مناسب جهت برقراري اين همزيستي در اكوسيستم‌هاي مختلف به حفظ و بازسازي پوششهاي گياهي كمك مي‌كند. در تحقيق حاضر كه در بخش غربي از جنگلهاي خزري ايران صورت گرفته است ( دامنة درفك – رودبار در 3 ايستگاه با ارتفاعهاي متفاوت از525 تا  متر1155) ، نمونه‌هاي ريشه، خاك، برگ گياه غالب ممرز (Carpinus betulus) در دو فصل پاييز و بهار جمع‌آوري شد و مقاطع ريشه از نظر نوع ميكوريزا مورد بررسي قرار گرفت و همچنين تعداد اسپورها در هر گرم خاك براي هر ايستگاه در دو فصل و ارتفاعهاي مختلف شمارش گرديد. نتايج نشان دادند كه فصل و ارتفاع ، هر دو ، بر تعداد اسپور موثرند. ميزان فلزات سنگين Ni، Rb، Sr، Zn، Cu، Ba، Pb در خاك و برگ گياهان با دستگاه فلورسانس اشعه(XRF) X اندازه‌گيري شد. نتايج نشان مي دهند كه ميكوريزا مي تواند از جذب Pb در اين گياه ممانعت كند.

کلید واژه ها : گیاه ممرز ، فلزات سنگین ، قارچ میکوریزا ، رودبار

 مرمر نقی زاده منجیلی ، حسن زارع مایوان ، فائزه قناتی