تولید محصولات پلاستیكی كه اساس اصلی آنها استفاده
از جلبك است میتواند به كاهش قابل توجه مصرف نفت در سراسر جهان منجر شود.
محققانی كه درخصوص عملی شدن این ایده تلاش میكنند
مدعی شدهاند با استفاده از چنین پلاستیكهایی كه با عنوان پلاستیكهای سبز شناخته
میشوند، تا بیش از ۵۰ درصد در مصرف جهانی نفت صرفهجویی میشود.جلبك برای بشر از گذشتههای بسیار دور شناختهشده
است.اگر هماكنون به نواحی ساحلی بسیاری از دریاها و اقیانوسهای جهان نگاه كنید تودههای
سبز تیرهای را میبینید كه غرق در كف هستند و روی سطح آب به حالت شناور باقی میمانند
و اكنون امكان قابلتوجهی برای استفاده از آنها در تولید پلاستیكهای سبز تجدیدپذیر
ایجاد شده است.در این خصوص شركتها و مراكز تحقیقاتی مختلفی در گوشه و كنار دنیا در
حال بررسی توسعه چنین امكانی هستند و از تلاشهای خود برای دستیابی به آیندهای سبزتر
خبر میدهند.یكی از این شركتهای علمی تحقیقاتی كه در كالیفرنیای آمریكا قرار دارد
بتازگی با استفاده از جلبك و تلفیق آن با نوعی نشاسته كه مشابه آن در گندم، ذرت و سیبزمینی
دیده میشود، نوعی پلاستیك تجدیدپذیر تولید كرده است.محققان این شركت معتقدند پلاستیكهای
زیستی تولید شده بر مبنای جلبك میتوانند تا ۵۰ درصد و حتی بیشتر در استفاده از منابع نفتی كه عمدتا برای صنایع پلاستیكسازی
به كار گرفته میشوند، صرفهجویی در پی داشته باشند.البته این فناوری هم اكنون در مراحل
ابتدایی خود قرار دارد، اما اهمیت آن موجب شده چند شركت و مركز تحقیقاتی دیگر نیز برای
استفاده از جلبك در محصولات پلاستیكی خود ترغیب شوند.تحقیقات قبلی دانشمندان نیز نشان داده است كه میتوان از جلبك در تولید
سوختهای زیستی نیز استفاده كرد. دانشمندان طیف گستردهای از كاربردها را برای سوخت
زیستی به دست آمده از جلبكها در نظر گرفتهاند و آن را قابل استفاده در خودروها تا
سیستمهای حمل و نقل پیشرفته هوایی میدانند.
در این خصوص شركت تحقیقاتی موسوم به Algenolنیز از مدتی پیش تلاشهایی برای تبدیل دیاكسیدكربن تولید شده از مزارع
جلبك به اتانول به منظور تولید پلاستیكهای زیستی و تجدیدپذیر آغاز كرده است.در این
میان تنها نگرانی كه در قالب یك مانع جدی خود را نشان میدهد، هزینههای اولیهای است
كه برای عملی ساختن این فناوری باید صرف شود، اما این چشمانداز كه با تكیه بر آن
میتوان صرفهجویی قابل توجهی در مصرف جهانی نفت داشت، صرف چنین هزینههایی منطقی به
نظر میرسد.